Słownik Long Range

Amunicja oferowana do zawodów sportowych. Sama nazwa nie gwarantuje określonych osiągów w każdym karabinie.

Nauka o ruchu pocisków. Bada zjawiska wewnątrz broni, późniejszy lot i trafienie.

Bada zjawiska bezpośrednio przy wylocie lufy, gdy pocisk przechodzi z broni do otwartego powietrza.

Opisuje zjawiska wewnątrz broni podczas strzału, zanim pocisk opuści lufę.

Opisuje lot pocisku od opuszczenia lufy do trafienia. Znaczenie mają między innymi grawitacja i opór powietrza.

Sport precyzyjny, w którym strzela się ze stołu z dozwolonymi podporami. Zależnie od zawodów liczy się wielkość skupienia lub trafione pola punktowe.

Angielskie określenie dwójnogu: podpory karabinu o dwóch nogach. Modele różnią się na przykład masą i możliwościami regulacji.

Kształt pocisku zwężający się ku tyłowi. Nazwa opisuje kształt, a nie jakość.

Rodzaj zapłonu z masą zapłonową w kryzie łuski. Angielskie określenie to Rimfire.

Rodzaj zapłonu z elementem zapłonowym w środku dna łuski. Angielska nazwa to Centerfire. Do grupy należy wiele różnych nabojów.

Zwykle metalowa konstrukcja nośna systemu karabinu. Chwyt, przednia część i kolba mogą być mocowane jako osobne elementy.

Urządzenie mierzące prędkość pocisku, zależnie od konstrukcji na przykład za pomocą czujników optycznych lub radaru.

Urządzenie określające odległość do obiektu. Wiarygodność pomiaru laserowego zależy także od powierzchni obiektu i warunków otoczenia.

Urządzenie mierzące odległość za pomocą wysłanego i odbitego światła lasera. Deklarowany maksymalny zasięg dotyczy tylko podanych warunków.

Długość od tylnego końca do czubka. Pociski o tej samej masie mogą mieć różną długość.

Określa, jak blisko wartości rzeczywistej leży wynik pomiaru.

Przy zwiększaniu powiększenia obraz celu rośnie, ale siatka wydaje się oku tej samej wielkości. Angielski skrót to SFP.

Podpora karabinu o dwóch nogach. Regulamin klasy określa dopuszczalne konstrukcje i dodatkowe podpory.

Proste linie wyglądają na zakrzywione. To inna wada obrazu niż nieostrość.

Klasa zawodów, na przykład z określonymi wymaganiami sprzętowymi. Podział określa regulamin.

Ponieważ obserwujemy z obracającej się Ziemi, tor swobodnie poruszającego się ciała wydaje się odchylony. To pozorne odchylenie nazywa się efektem Coriolisa.

Efekt obrotu Ziemi, w którym ruch ciała wpływa na pozorny ciężar. Należy odróżniać go od efektu Coriolisa.

Konkretna wersja naboju. Dwa pudełka tego samego kalibru mogą zawierać różne pociski i mieć inne osiągi.

Regulacja pionowa lunety. Podziałka oznacza zmiany kąta, podawane tutaj w MOA / MRAD.

Extreme Long Range, czyli strzelanie na szczególnie dalekie dystanse. Konkretne zawody określają odległości, klasy i punktację.

Energia kinetyczna pocisku przy opuszczaniu lufy, podawana w dżulach. Zależy od masy i prędkości.

Obszar za optyką, w którym oko nadal widzi użyteczny obraz. Określa swobodę ułożenia oka.

Sport precyzyjny z lunetą i podporami dozwolonymi regulaminem. F-Open i F/TR różnią się między innymi wyposażeniem i nabojami.

Klasa F-Class z innymi wymaganiami sprzętowymi i nabojowymi niż F/TR. Open nie oznacza braku zasad.

Klasa F-Class z określonymi nabojami i wyposażeniem. Przednią podporę stanowi dwójnóg. To inna klasa niż F-Open.

Zawody z zadaniami mocniej związanymi z ukształtowaniem terenu. Sama nazwa nie określa dystansów ani zasad punktacji.

Angielska zbiorcza nazwa niektórych sportów karabinowych z amunicją centralnego zapłonu. Dokładne znaczenie zależy od związku.

Dwa różne modele odniesienia oporu powietrza. Wartości G1 i G7 nie można więc porównywać bezpośrednio.

Pomiar siły pola grawitacyjnego w danym miejscu. Zwykły dalmierz laserowy mierzy natomiast odległość.

Siła przyciągająca ciała ku Ziemi. Działa przez cały lot pocisku, także w górę i w dół.

Kilka trafień rozpatrywanych łącznie w określonych warunkach. Porównanie wymaga liczby strzałów, dystansu i sposobu pomiaru.

International Precision Rifle Federation: międzynarodowa federacja sportu precision rifle. Organizacje krajowe są odrębnymi podmiotami.

International Shooting Sport Federation. Ta międzynarodowa federacja obejmuje także konkurencje karabinowe na 300 m / 328,1 yrd.

Jednostka długości: 1 jard to dokładnie 0,9144 metra. Dystanse strzeleckie podajemy w metrach / jardach; przeliczenia są zaokrąglane.

Może oznaczać średnicę albo skrótowo rodzaj naboju. Jednoznaczność zapewnia dopiero pełna nazwa naboju.

Program obliczający możliwy tor lotu na podstawie wprowadzonych danych. Wynik jest przewidywaniem, a nie pomiarem.

Karabin, którego mechanizm przeładowania obsługuje się ręcznie między strzałami. Częstą konstrukcją jest zamek suwliwo-obrotowy.

Karabin zaprojektowany z myślą o powtarzalnych wynikach. Sam termin nie gwarantuje określonej wielkości skupienia.

Karabin przeładowujący się po strzale. Przy działaniu półautomatycznym jedno naciśnięcie spustu wyzwala najwyżej jeden strzał.

Klasyfikacja bezpieczeństwa urządzenia laserowego. Nie określa dokładności ani zasięgu.

Tylna część osady lub chassis opierana o ramię. Kształt i regulacje zależą od konstrukcji.

Centralny korpus karabinu mieszczący i łączący ważne części. Angielskie określenie to Receiver.

Urządzenie uwzględnia w obliczeniu, czy cel leży wyżej lub niżej. Wyświetlana odległość zależy od urządzenia i trybu.

Różnica między jasnymi i ciemnymi obszarami obrazu. Dobry kontrast ułatwia rozpoznawanie szczegółów.

Stosunek maksymalnego powiększenia do minimalnego. Optyka 5–25× ma pięciokrotny zoom. Nie jest to ocena jakości obrazu.

Prędkość względem prędkości dźwięku w otaczającym powietrzu. Mach 1 odpowiada tej prędkości dźwięku.

Ogólne określenie strzelania na większe odległości. Nie istnieje jeden światowy próg dystansu sportowego; liczy się konkretna dyscyplina.

Lufa, która poza mocowaniem nie ma przewidzianego kontaktu z przednią częścią osady. Termin opisuje konstrukcję.

Celownik optyczny z siatką mocowany do karabinu. Jakość obrazu, mechanika i odpowiednie mocowanie to osobne cechy.

Optyka do obserwacji, zwykle o większym powiększeniu i na statywie. Ma inną główną funkcję niż luneta celownicza.

Część naboju utrzymująca razem pozostałe elementy. Kształt i wymiary zależą od rodzaju naboju.

Określona odległość między czołem zamka a zdefiniowaną powierzchnią oporową komory. Powierzchnie i granice zależą od standardu naboju.

Element przechowujący naboje gotowe do podania. Podobne wymiary zewnętrzne nie gwarantują zgodności z konkretnym karabinem.

Część nazw różnych nabojów. Nie oznacza jednej uniwersalnej klasy osiągów ani zasięgu.

W sporcie zwykle oznacza konkurencje bocznego zapłonu, często z .22 l.r. Niemiecki skrót KK sam nie określa dystansu zawodów.

Masa pocisku, podawana tutaj w gramach. Przy tej samej masie kształt i materiał mogą powodować różną długość.

Minuta kątowa. 1 MOA / około 0,2909 MRAD oznacza ten sam kąt. Nie jest to stała długość w centymetrach.

Optyka obserwacyjna do jednego oka. Lornetki używa się natomiast obojgiem oczu.

Mechaniczne połączenie lunety z karabinem. Wysokość, sposób mocowania i ewentualny kąt pochylenia to różne cechy.

Miliradian, jednostka kąta. Po zaokrągleniu 3,4377 MOA / 1 MRAD oznacza ten sam kąt. Przy lunetach często używa się także nazwy MIL.

Kompletna jednostka amunicji: pocisk, łuska, element zapłonowy i ładunek miotający. Pełna nazwa jest dokładniejsza niż sama liczba kalibru.

Szybszy od lokalnej prędkości dźwięku.

Opisuje, jak wąsko można określić wynik pomiaru. Nawet staranny pomiar nie zawsze daje całkowicie dokładną wartość.

Amerykański system zawodów precyzyjnych z karabinami bocznego zapłonu. Sprzęt, zadania i punktację określa aktualny regulamin.

Odrębny format zawodów bocznego zapłonu z zadaniami konkretnego wydarzenia. Nie jest miesięcznym programem NRL22.

Seria sportowa z zadaniami inspirowanymi łowiectwem i własnymi klasami. Warunki zawodów nie są tożsame z rzeczywistym polowaniem.

Przednia grupa soczewek optyki, skierowana ku celowi.

Obrót Ziemi wokół własnej osi. Nasze miejsce obserwacji obraca się wraz z nią.

Kolorowa krawędź przy silnym przejściu jasności. Może wynikać z różnego załamania poszczególnych barw światła.

Wartość porównawcza obliczana przez urządzenie dla sytuacji bez różnicy wysokości. Uwzględniane dane zależą od urządzenia; wynik nie jest automatycznie odległością poziomą.

Termin czasem używany dla poziomej odległości do celu położonego wyżej lub niżej. Ponieważ użycie nie jest jednolite, stosujemy precyzyjniejsze określenie odległość pozioma.

Odległość między okiem a tylną soczewką, przy której widać pełny obraz.

Prosty odcinek od dalmierza do celu, jak napięty sznurek między nimi. Nazywana też odległością bezpośrednią.

Pozioma odległość między dwoma punktami. Gdy cel leży wyżej lub niżej, jest krótsza od bezpośredniego odcinka do celu.

Ruch broni będący reakcją na strzał. Odczucie zależy także od masy i konstrukcji broni.

Mechaniczny ogranicznik regulacji pionowej ułatwiający powrót do ustalonego punktu wyjściowego. Często nazywany Zero Stop.

Tylna część optyki, przez którą patrzy oko.

Hamujące działanie powietrza na poruszające się ciało. Zależy między innymi od kształtu, ruchu i gęstości powietrza.

Część karabinu podtrzymująca system i umożliwiająca obsługę. Osady mają różne materiały i konstrukcje.

Obszar, w którym system karabinu spoczywa i jest podparty w osadzie lub chassis.

Wyrazistość szczegółów przy zewnętrznej krawędzi widocznego obrazu.

Tradycyjna forma międzynarodowego Target Rifle na duże odległości. Komunikat określa zespoły, naboje i przebieg.

Siatka wydaje się przesuwać względem celu, choć luneta pozostaje nieruchoma, a zmienia się tylko pozycja oka.

Znormalizowana szyna z poprzecznymi rowkami. Nazwa opisuje system mocowania, a nie wysokość lub pochylenie konkretnej szyny.

Obraz celu i siatka rosną razem ze wzrostem powiększenia. Ich stosunek wielkości pozostaje stały. Angielski skrót to FFP.

Miejsce układu optycznego, w którym powstaje obraz. Położenie siatki określa jej zachowanie przy zmianie powiększenia.

Stałe pochylenie montażu wzdłuż jego osi. Przykład: 20 MOA / około 5,82 MRAD. Nie zmienia całkowitej drogi regulacji mechanicznej lunety.

Część naboju opuszczająca lufę przy strzale. Pocisk nie jest całym nabojem.

Wolniejszy od lokalnej prędkości dźwięku.

Podparcie karabinu, na przykład dwójnóg lub worek strzelecki. Regulamin klasy określa dozwolone podpory.

Światło zwiększa widoczność wybranych części siatki. Nie oświetla samego celu.

Wypukłe i zagłębione części wnętrza lufy gwintowanej. Biegną śrubowo.

Fragment otoczenia widoczny przez optykę. Zwykle maleje przy większym powiększeniu.

Urządzenie mierzy czas podróży sygnału. Dalmierz laserowy uwzględnia drogę do celu i z powrotem.

Urządzenie odbiera sygnały z kilku powierzchni, na przykład celu i tła. Może to wpływać na wyświetlany wynik.

Ułożenie ciała i karabinu podczas strzelania. Zawody mogą przewidywać postawę leżącą, klęczącą, siedzącą lub stojącą.

Określa, ile razy większy wydaje się obiekt przez optykę. Większe powiększenie nie oznacza automatycznie lepszego obrazu.

Cienka warstwa na soczewce. Może na przykład ograniczać niepożądane odbicia.

W tych samych warunkach ponownie uzyskuje się podobne wyniki. Nie oznacza to automatycznie ich poprawności.

Powtarzane wyniki leżą blisko siebie. W strzelaniu daje to małe skupienie. Położenie skupienia na tarczy jest osobną kwestią.

Prędkość pocisku bezpośrednio przy wylocie lufy, podawana w m/s.

Zewnętrzny kształt lufy, na przykład grubość i jej zmiany na długości.

Precision Rifle Series, zorganizowana seria zawodów. Match składa się z kilku zadań. Nie każde podobne zawody należą do oficjalnej serii.

Wyczuwalne miejsce w drodze spustu, w którym rośnie opór. Nie każdy spust ma taką samą budowę.

Miejsce trafienia lub środek skupienia. To inna cecha niż wielkość skupienia.

Radar wykrywa ruch dzięki zmianie sygnału powracającego. Takie urządzenia mogą na przykład mierzyć prędkość pocisku.

Osoba nadzorująca zawody. Zależnie od regulaminu odpowiada za bezpieczeństwo, przebieg i punktację.

Pozioma regulacja lunety, po angielsku Windage. Określa kierunek regulacji, a nie pomiar wiatru.

Dopasowanie okularu do oka. Dotyczy ostrości siatki celowniczej.

Regulacja optyczna dla różnych odległości celu. Dotyczy pozornego przesunięcia między siatką a obrazem celu.

Zasady związku, w tym dozwolony sprzęt, klasy i punktacja. Ważny jest również aktualny komunikat zawodów.

Wiązka światła rozszerza się z odległością. Wiązka pomiarowa nie zawsze obejmuje więc tylko mały punkt.

Najmniejszy krok, który urządzenie może wyświetlić lub rozróżnić. Wiele miejsc po przecinku nie dowodzi dokładności.

Miara rozpiętości trafień w grupie. Bez liczby strzałów, dystansu i sposobu pomiaru nie umożliwia sensownego porównania.

Określa, jak daleko od siebie leżą wyniki pomiarów lub trafienia.

Krzyż, punkty lub podziałka widoczne podczas patrzenia przez lunetę celowniczą.

Siatka, której oznaczenia można podświetlić częściowo lub całkowicie. Nie rozjaśnia obrazu celu i nie zastępuje noktowizji.

Długość odcinka lufy, na którym gwint wykonuje jeden pełny obrót.

Śrubowy przebieg gwintu wewnątrz lufy. Nadaje pociskowi ruch obrotowy.

Osoba obserwująca, na przykład w zawodach zespołowych. Regulamin określa dozwoloną pomoc.

Wartość obliczana z powiększenia i średnicy obiektywu. Sama nie określa, jak dobrze widać przez optykę przy słabym świetle.

Element sterujący wraz z mechanizmem wyzwalającym strzał. Wymagana siła, droga i punkt przełamania opisują różne właściwości.

Grupa uczestników przechodzących razem przez zadania. Nie jest automatycznie zespołem ze wspólną punktacją.

Pojedyncze zadanie na zawodach. Opis wyjaśnia przebieg, czas i punktację.

Podstawa o trzech nogach, na przykład do optyki obserwacyjnej. Niektóre klasy dopuszczają ją także jako podporę karabinu. Nośność i odporność na ugięcie to różne cechy.

Niepożądane światło w obrazie. Może powodować refleksy lub obniżać kontrast.

Dyscyplina precyzyjna z mechanicznymi przyrządami celowniczymi i pasem strzeleckim. Różni się od F-Class, gdzie używa się lunet i innych podpór.

Element zmniejszający część hałasu strzału. Nie czyni strzału bezgłośnym; zagrożenie dla słuchu może pozostać.

Droga pocisku w powietrzu. Obliczony tor jest modelem tej drogi.

Opisuje, czy regulacja lunety rzeczywiście porusza się zgodnie ze wskazaniami podziałki.

Udział światła przechodzącego przez optykę. Wysoka wartość sama nie opisuje całej jakości obrazu.

Zmiana kąta odpowiadająca jednemu skokowi regulacji. Przykład: 0,3438 MOA / 0,1 MRAD; wartość MOA przeliczono i zaokrąglono.

Rozpiętość kilku trafień na tarczy. Porównanie wymaga liczby strzałów, dystansu i sposobu pomiaru.

W skrócie BC: wartość porównawcza oporu powietrza działającego na pocisk. Zawsze odnosi się do określonego modelu, na przykład G1 lub G7.

Gaz w uszczelnionym wnętrzu optyki. Pomaga zapobiegać parowaniu wewnętrznemu, ale nie kroplom deszczu na zewnętrznej soczewce.

Wysokość montażu między określonymi punktami pomiarowymi. Rysunek producenta wskazuje, o które punkty chodzi.

Odległość między osią przewodu lufy a środkiem optycznym lunety.

Cała droga regulacji optycznej. Z konkretnego ustawienia w każdym kierunku dostępna jest tylko jej część.

Zakres prędkości bliski prędkości dźwięku. Zmienia się w nim opływ powietrza wokół poruszającego się ciała.

Zespół zamykający komorę nabojową od tyłu. Zależnie od konstrukcji pełni też inne zadania, na przykład podczas ładowania.

Mała wiązka światła wychodząca z tyłu optyki. Jej średnica wraz z właściwościami oka wpływa na postrzeganą jasność obrazu.

Grupa nabojów o podobnej średnicy pocisku, obejmująca 6 mm Creedmoor, 6 mm BR i 6 mm Dasher. Łuski i osiągi różnią się; naboje nie są po prostu zamienne.

Popularny w sporcie precyzyjnym nabój karabinowy, w skrócie 6.5 CM. Osiągi zależą od wersji amunicji i warunków próby.

Długość łuski

48,80 mm

Średnica pocisku

6,72 mm

Całkowita długość naboju

71,80 mm

Energia wylotowa E₀

3 095–3 290 J (przykłady ze źródeł)

Kontekst zasięgu

Orientacja sportowa według PGM: 600 m / 656,2 yrd – 1 000 m / 1 093,6 yrd i dalej. Nie jest to stała granica osiągów.

Źródła danych: Wikipedia · Wikipedia · PGM · Weryfikacja źródeł 2026-10-04

Odrębny nabój rodziny PRC. PRC oznacza Precision Rifle Cartridge. Nie jest tym samym co 6.5 Creedmoor.

Długość łuski

51,56 mm

Średnica pocisku

6,72 mm

Całkowita długość naboju

75,06 mm

Energia wylotowa E₀

3 747 J (9,5 g ELD Match; katalog 2020)

Kontekst zasięgu

Ze sprawdzonych źródeł nie przyjęto liczby określającej zasięg z wystarczająco jasnymi warunkami.

Energia: pojedynczy przykład amunicji fabrycznej, lufa testowa 609,6 mm.

Źródła danych: Wikipedia · Hornady · Weryfikacja źródeł 2026-10-04

Odrębny nabój rodziny Creedmoor. Nie jest tym samym co 6.5 Creedmoor ani inne naboje 6-mm.

Długość łuski

48,77 mm

Średnica pocisku

6,18 mm

Całkowita długość naboju

71,12 mm

Energia wylotowa E₀

2 849 J (7,0 g ELD Match; katalog 2020)

Kontekst zasięgu

Orientacja sportowa według PGM: 800 m / 874,9 yrd – 1 200 m / 1 312,3 yrd. Nie jest to stała granica osiągów.

Wymiary: maksymalne wymiary naboju według C.I.P. Energia: pojedynczy przykład amunicji fabrycznej, lufa testowa 609,6 mm.

Źródła danych: Wikipedia · C.I.P. · Hornady · PGM · Weryfikacja źródeł 2026-10-04

Oznaczenie wojskowego standardu naboju. Mimo podobnego kształtu nie należy utożsamiać go z .308 Winchester bez wyraźnego dopuszczenia producenta.

Długość łuski

51,18 mm

Średnica pocisku

7,82 mm

Całkowita długość naboju

71,12 mm

Energia wylotowa E₀

3 346 J (9,53 g · przykład ze źródła)

Kontekst zasięgu

Ze sprawdzonych źródeł nie przyjęto liczby określającej zasięg z wystarczająco jasnymi warunkami.

Wymiary źródłowe w calach przeliczono na milimetry i zaokrąglono.

Źródła danych: Wikipedia · Weryfikacja źródeł 2026-10-04

Odrębny nabój karabinowy rodziny PRC. PRC oznacza Precision Rifle Cartridge.

Długość łuski

57,91 mm

Średnica pocisku

7,22 mm

Całkowita długość naboju

84,84 mm

Energia wylotowa E₀

około 4 663 J (11,66 g ELD Match; po przeliczeniu)

Kontekst zasięgu

Ze sprawdzonych źródeł nie przyjęto liczby określającej zasięg z wystarczająco jasnymi warunkami.

Energię przeliczono z 3 439 ft·lb na dżule; lufa testowa 609,6 mm.

Źródła danych: Wikipedia · Hornady · Weryfikacja źródeł 2026-10-04

.22 l.r. to popularny nabój małego kalibru bocznego zapłonu, w krajach niemieckojęzycznych nazywany też .22 lfB.

Długość łuski

15,57 mm

Średnica pocisku

5,66–5,73 mm

Całkowita długość naboju

25,40 mm

Energia wylotowa E₀

178 J (przykład ze źródła)

Kontekst zasięgu

Ze sprawdzonych źródeł nie przyjęto liczby określającej zasięg z wystarczająco jasnymi warunkami.

Wymiary źródłowe w calach przeliczono na milimetry i zaokrąglono.

Źródła danych: Wikipedia · Weryfikacja źródeł 2026-10-04

Wielkokalibrowy nabój karabinowy, nazywany też 12,7 × 99 mm lub .50BMG. BMG oznacza Browning Machine Gun. Występuje również w specjalistycznych formatach sportowych ELR.

Długość łuski

99,31 mm

Średnica pocisku

12,98 mm

Całkowita długość naboju

138,43 mm

Energia wylotowa E₀

17 952–18 942 J (przykłady ze źródeł)

Kontekst zasięgu

Ze sprawdzonych źródeł nie przyjęto liczby określającej zasięg z wystarczająco jasnymi warunkami.

Źródła danych: Wikipedia · Weryfikacja źródeł 2026-10-04

Odrębny nabój magnum o nazwie .300 Norma Magnum. Nie jest tym samym nabojem co .300 Winchester Magnum.

Długość łuski

63,30 mm

Średnica pocisku

7,83 mm

Całkowita długość naboju

93,50 mm

Energia wylotowa E₀

5 971 J (przykład ze źródła)

Kontekst zasięgu

Ze sprawdzonych źródeł nie przyjęto liczby określającej zasięg z wystarczająco jasnymi warunkami.

Źródła danych: Wikipedia · Weryfikacja źródeł 2026-10-04

Odrębny nabój karabinowy z grupy .30. PRC oznacza Precision Rifle Cartridge; inne naboje PRC nie są automatycznie identyczne ani zamienne.

Długość łuski

65,53 mm

Średnica pocisku

7,83 mm

Całkowita długość naboju

93,98 mm

Energia wylotowa E₀

5 348 J (14,6 g ELD Match; katalog 2020)

Kontekst zasięgu

Orientacja sportowa według PGM: około 1 200 m / 1 312,3 yrd – 1 500 m / 1 640,4 yrd. Nie jest to stała granica osiągów.

Wymiary: maksymalne wymiary naboju według C.I.P. Energia: pojedynczy przykład amunicji fabrycznej, lufa testowa 609,6 mm.

Źródła danych: C.I.P. · Hornady · PGM · Weryfikacja źródeł 2026-10-04

Znany nabój magnum do łowiectwa, sportu i zastosowań służbowych. Osiągi zależą od użytej amunicji.

Długość łuski

66,55 mm

Średnica pocisku

7,82 mm

Całkowita długość naboju

84,84 mm

Energia wylotowa E₀

4 919–5 600 J (przykłady ze źródeł)

Kontekst zasięgu

Ze sprawdzonych źródeł nie przyjęto liczby określającej zasięg z wystarczająco jasnymi warunkami.

Wymiary źródłowe w calach przeliczono na milimetry i zaokrąglono.

Źródła danych: Wikipedia · Weryfikacja źródeł 2026-10-04

Popularny nabój karabinowy do sportu i łowiectwa. Różne wersje amunicji mają odmienne pociski i osiągi.

Długość łuski

51,18 mm

Średnica pocisku

7,82 mm

Całkowita długość naboju

71,12 mm

Energia wylotowa E₀

3 509–3 685 J (przykłady ze źródeł)

Kontekst zasięgu

Orientacja sportowa według PGM: 500 m / 546,8 yrd – 1 000 m / 1 093,6 yrd. Nie jest to stała granica osiągów.

Wymiary źródłowe w calach przeliczono na milimetry i zaokrąglono.

Źródła danych: Wikipedia · PGM · Weryfikacja źródeł 2026-10-04

Nabój magnum często kojarzony ze strzelaniem precyzyjnym na duże odległości. Skrót to .338 LM.

Długość łuski

69,20 mm

Średnica pocisku

8,61 mm

Całkowita długość naboju

93,50 mm

Energia wylotowa E₀

6 782–6 973 J (przykłady ze źródeł)

Kontekst zasięgu

Dystans zastosowania według PGM: około 1 500 m / 1 640,4 yrd – 1 750 m / 1 913,8 yrd. Nie jest to stała granica osiągów.

Źródła danych: Wikipedia · PGM · Weryfikacja źródeł 2026-10-04

Odrębny nabój o nazwie .338 Norma Magnum. Należy odróżniać go od .338 Lapua Magnum.

Długość łuski

63,30 mm

Średnica pocisku

8,60 mm

Całkowita długość naboju

93,50 mm

Energia wylotowa E₀

6 585 J (przykład ze źródła)

Kontekst zasięgu

Ze sprawdzonych źródeł nie przyjęto liczby określającej zasięg z wystarczająco jasnymi warunkami.

Źródła danych: Wikipedia · Weryfikacja źródeł 2026-10-04

Duży nabój karabinowy używany w sporcie na szczególnie dalekich dystansach, w obszarze nazywanym ELR.

Długość łuski

76,91 mm

Średnica pocisku

9,53 mm

Całkowita długość naboju

113,40 mm

Energia wylotowa E₀

9 294–10 499 J (przykłady ze źródeł)

Kontekst zasięgu

Ze sprawdzonych źródeł nie przyjęto liczby określającej zasięg z wystarczająco jasnymi warunkami.

Źródła danych: Wikipedia · Weryfikacja źródeł 2026-10-04

Odrębny nabój karabinowy ze Szwajcarii. .375 CheyTac jest innym nabojem, choć obie nazwy zaczynają się od tej samej liczby.

Długość łuski

69,85 mm

Średnica pocisku

9,55 mm

Całkowita długość naboju

93,50 mm

Energia wylotowa E₀

8 492 J (przykład FMJ; lufa testowa 762 mm)

Kontekst zasięgu

Zasięg naddźwiękowy według Wikipedii: około 1 600 m / 1 749,8 yrd z fabryczną amunicją FMJ w warunkach poziomu morza.

Źródła danych: Wikipedia · Weryfikacja źródeł 2026-10-04

Duży nabój do specjalistycznych karabinów precyzyjnych. CheyTac stanowi część pełnej nazwy.

Długość łuski

77,21 mm

Średnica pocisku

10,36 mm

Całkowita długość naboju

115,50 mm

Energia wylotowa E₀

11 247–11 352 J (przykłady ze źródeł)

Kontekst zasięgu

Wikipedia przytacza deklarację producenta o zasięgu naddźwiękowym ponad 2 011,7 m / 2 200 yrd dla określonego pocisku w atmosferze standardowej; nie jest to ogólna granica kalibru.

Źródła danych: Wikipedia · Weryfikacja źródeł 2026-10-04

Duży nabój karabinowy stosowany między innymi w sporcie na szczególnie dalekich dystansach, zwanym ELR.

Długość łuski

83,06 mm

Średnica pocisku

10,57 mm

Całkowita długość naboju

118,11 mm

Energia wylotowa E₀

11 887 J (przykład ze źródła)

Kontekst zasięgu

Ze sprawdzonych źródeł nie przyjęto liczby określającej zasięg z wystarczająco jasnymi warunkami.

Wymiary źródłowe w calach przeliczono na milimetry i zaokrąglono.

Źródła danych: Wikipedia · Weryfikacja źródeł 2026-10-04