Aktualności dotyczące lunet celowniczych i obserwacyjnych oraz objaśnienia powiększenia, siatek, płaszczyzn ogniskowych i mechaniki. Wyjaśniamy paralaksę, pole widzenia i zakres regulacji.
Leica rozszerza ofertę PRS 5–30×56i o edycję Flat Dark Earth. Niemiecki komunikat producenta z 8 października 2026 r. przedstawia nowy wariant kolorystyczny lunety precyzyjnej, z korpusem FDE i dopasowanymi osłonami odchylanymi Tenebraex.
ZEISS rozszerza rodzinę Conquest Apia o prosty model 65S oraz modele 85 mm: 85A i 85S. Komunikat producenta opublikowany w Shooting Wire 16 października 2026 r. wymienia także okulary z siatką MOA lub MRAD, interesujące dla obserwatorów w strzelectwie długodystansowym.
MGH zaprezentowało Telson Target Master Victory na JUST 2026. Luneta z tubusem 34 mm, siatką FFP i blokadą zera jest już dostępna w Europie.
Behördentage 2026 gromadzi 7 i 8 października dostawców technologii bezpieczeństwa oraz profesjonalnych użytkowników. Organizator, TeutoDefence, kieruje wydarzenie do zamkniętego grona uprawnionych przedstawicieli instytucji publicznych.
Kompaktowa konstrukcja, powiększenie od dwóch do dziesięciu razy i obiektyw 30 mm: taką kombinację oferuje ZCO ZC210. True Pearce przetestował dla GunsAmerica wersję z siatką SAN-1. Jego artykuł ukazał się 23 sierpnia 2026 roku, a ZCO odsyła do niego od 14 września.
Od 1 października 2026 roku działalność outdoorową ZEISS prowadzi niezależna spółka VALYRA GmbH z siedzibą w Aalen. Produkty i usługi pozostają dostępne na całym świecie pod marką ZEISS.
Leupold rozszerza ofertę optyki obserwacyjnej o MX-6HD 8–48×60. Zapowiedź z 25 września 2026 roku przedstawia kompaktową lunetę obserwacyjną z siatką w pierwszym planie ogniskowym.
Burris ogłasza rozpoczęcie dostaw generacji Veracity 2026 w USA. Komunikat z 11 września przedstawia między innymi Veracity 5–25×50, lunetę z siatką w pierwszym planie ogniskowym i tubusem o średnicy 30 mm.
Siatka celownicza to oznaczenie widoczne wewnątrz lunety. Może składać się z krzyża, punktów lub bardziej rozbudowanej podziałki. Jej forma jest czymś innym niż powiększenie obrazu celu. Drobna siatka, jasny podświetlony punkt i szczegółowy obraz to również odrębne cechy.
Producenci nie definiują wysokości montażu w jednakowy sposób. Niektórzy mierzą od górnej powierzchni szyny do środka pierścienia, inni do dolnej krawędzi tubusu lunety. Dwie jednakowe liczby mogą więc opisywać różne wysokości. Dopiero rysunek wymiarowy pokazuje, czy dane są porównywalne.
Nie. Pochylenie zmienia stałe ustawienie zamontowanej lunety. Nie zwiększa mechanicznego zakresu ruchu dostępnego wewnątrz niej. Cały zakres i zakres pozostały od określonego punktu początkowego to dwie różne informacje.
Większe powiększenie nie oznacza automatycznie lepszej lunety. Na całość składają się również pole widzenia, komfort obserwacji, siatka, mechanika, rozmiary i masa. Podświetlone oznaczenie także nie rozjaśnia samo z siebie obrazu celu.
W lunecie widać jednocześnie dwa elementy: siatkę celowniczą i obraz celu. Mogą one sprawiać wrażenie różnej ostrości. Regulacja dioptrii z tyłu lunety dostosowuje widoczność siatki do wzroku użytkownika. Nie jest tym samym co ustawianie ostrości obrazu celu.
Z tyłu lunety wychodzi wiązka światła. Jej średnicę nazywa się źrenicą wyjściową. W prostym przykładzie użyteczna średnica obiektywu 50 mm podzielona przez dziesięciokrotne powiększenie daje źrenicę wyjściową około 5 mm. Wartość ta opisuje wiązkę światła, a nie bezpośrednio odczuwaną jasność obrazu.
Pole widzenia to obszar widoczny przez optykę bez zmiany kierunku patrzenia. Duże pole pokazuje więcej otoczenia. Producenci mogą podawać je jako kąt albo jako szerokość obrazu na określonej odległości. Sama szerokość nie wystarczy do porównania: zawsze trzeba znać odległość odniesienia.
Transmisja światła określa, jaka część światła wpadającego do układu optycznego z niego wychodzi. Część zostaje utracona wskutek odbić lub pochłaniania przez materiały. Wysoka transmisja jest więc czymś zasadniczo innym niż duża soczewka obiektywu. Znaczenie ma również sposób pomiaru: maksymalnej wartości dla jednej barwy światła nie można po prostu porównywać ze średnią dla wielu barw.
Kolorowe obwódki pojawiają się przy silnych kontrastach, na przykład między ciemną krawędzią a jasnym tłem. Mogą powstawać dlatego, że soczewki nie odwzorowują wszystkich barw światła dokładnie tak samo. Fachowa nazwa tego zjawiska to aberracja chromatyczna. Specjalne gatunki szkła mogą pomagać, ale sama ich obecność nie mówi, jak skutecznie cały układ optyczny ogranicza tę wadę.
Powłoki optyczne to bardzo cienkie warstwy na powierzchniach szkła. Niektóre ograniczają odbicia, a wraz z nimi straty światła. Inne ułatwiają spływanie wody lub czyszczenie. Warstwa hydrofobowa spełnia więc inne zadanie niż powłoka przeciwodblaskowa.
Kurzu, ziaren piasku i odcisków palców nie usuwa się w jednakowy sposób. Twarde, luźne drobiny mogą podczas pocierania powodować rysy. Przed czyszczeniem na mokro należy je więc ostrożnie usunąć, na przykład odpowiednią gruszką do przedmuchiwania. Silniejsze pocieranie nie oznacza delikatniejszego czyszczenia.
MOA i MRAD to dwie jednostki kąta. Nie opisują stałej długości. Dopiero po uwzględnieniu odległości można wyznaczyć odpowiadający im wymiar liniowy. Wartość kątową lepiej więc wyobrazić sobie jako rozwarcie między dwiema liniami niż jako odcinek na linijce.
Zakres regulacji określa, jak daleko można przesunąć ustawienie między dwoma skrajnymi położeniami. Cały zakres podany w danych technicznych nie jest dostępny w obie strony z każdego punktu początkowego. To podobne do suwaka: gdy znajduje się blisko jednego końca, w tym kierunku pozostaje mniej miejsca.
Pochylenie oznacza, że szyna lub montaż nadaje określony kąt w kierunku wzdłużnym. Jest to cecha jego geometrii. Na przykład 20 MOA / 5,8178 MRAD opisują ten sam kąt w dwóch jednostkach. Miejsca po przecinku wynikają z przeliczenia i nie określają tolerancji wykonania.
Oznaczenie 4–20 × 50 zawiera dwie informacje: powiększenie można zmieniać od czterokrotnego do dwudziestokrotnego. Przednia soczewka, czyli obiektyw, ma deklarowaną średnicę 50 mm. Większe powiększenie sprawia, że obiekt wydaje się większy. Samo w sobie nie mówi jednak nic o ostrości, kontraście ani wierności kolorów obrazu.
Siatka celownicza to krzyż lub podziałka widoczna wewnątrz lunety. Jej położenie decyduje o tym, jak zachowuje się przy zmianie powiększenia. Stosuje się dwa podstawowe rozwiązania: pierwszy plan ogniskowy, w skrócie FFP, oraz drugi plan ogniskowy, w skrócie SFP.